Λίγο από το καλοκαίρι μας..

Μέρες τώρα σκεφτόμουν πως να ξεκινήσω την σημερινή ανάρτηση και όλο αναρωτιόμουν, μα τι να γράψω μετά από τόσους μήνες απουσίας?! Πως να ξεκινήσω!?
Καταρχήν θα ήθελα να σας ευχαριστήσω που δεν με ξεχνάτε και με αναζητήσατε είτε με τα μήνυματά σας είτε με τις επισκέψεις σας! Σας ευχαριστώ πάρα πολύ!!!
Μου λείψατε και εσείς!! Πολύ!!!

Το καλοκαιράκι μας πέρασε με αστραπιαία ταχύτητα! Με δίδυμα μωρά που προσπαθούν να ανακαλύψουν τον κόσμο και ένα τρίχρονο που διψά για μάθηση ο χρόνος φαίνεται να περνάει ακόμα πιο γρήγορα. Αυτό σημαίνει ότι περνάμε υπέροχα, έτσι δεν είναι?! :)

Παρακάτω, θα σας αναφέρω στα γρήγορα τα σημαντικότερα γεγονότα που συνέβησαν στην οικογένειά μας κατά την διάρκεια του καλοκαιριού. :)
Περισσότερα, στις επόμενες αναρτήσεις μου... μετά τα Χριστούγεννα! χαχα!

Καταρχήν, βαπτιστήκαμε!!!
Αχιλλέας και Αλέξανδρος λέγονται πλέον τα μωρά μου!!!

Σβήσαμε τα κεράκια των πρώτων γενεθλίων μας με την βοήθεια του μεγάλου μας αδερφού...

... κάναμε τα πρώτα μας βήματα...

... και πήγαμε για πρώτη φορά διακοπές ως πενταμελής οικογένεια! :)

Ξεκουραστήκαμε και περάσαμε πολύ όμορφα! Ελπίζω να περάσατε και εσείς εξίσου καλά και να κάνατε φανταστικές διακοπές. 

Πως (δεν) τρώμε μακαρόνια!

Χρόνια Πολλά σε όλες τις μανούλες που γιόρταζαν εχτές!

Αν αναρωτιέστε γιατί χάθηκα από την μπλογκογειτονιά τελευταία (ξέρω, με αυτό το άγχος ζείτε :)) σας έχω αποκαλύψεις με φωτογραφίες!

Τα μικράκια μου έχουν αρχίσει τις πρώτες τους προσπάθειές στο θέμα αυτοεξυπηρέτησης και εγώ τους αφήνω ελεύθερα στις εξερευνήσεις τους.
Δείτε ένα από τα τυπικά μεσημεριανά γεύματα μας.

Πως τρώνε οι μεγάλοι? Με το πιρούνι?

Με το χέρι βολεύει καλύτερα!...

...ή μήπως να δοκιμάσω τα ιπτάμενα?

η κατάληξη του γεύματος

"Πω πω, τι έκανα?"

"Μαμά, είδες τι έκανε?"

Μετά το γεύμα μας ώσπου να τα κάνω μπάνιο, να μαζέψω, να σφουγγαρίσω, να πλύνω τα πιάτα, να βάλω πλυντήριο τα λερωμένα ρούχα τους έρχεται η ώρα για... το απογευματινό γιαουρτάκι! :)
 Και άντε πάλι από την αρχή...!

Τσάντα αλλαξιέρα

Η συγκεκριμένη τσάντα κοντεύει να κλείσει χρόνο, έχει ήδη φθαρεί το ύφασμα στις γωνίες από την πολύ χρήση και εγώ ακόμα να την κάνω ανάρτηση!

Είναι η τσάντα-αλλαξιέρα που χρησιμοποιώ από τότε που γεννήθηκαν τα δίδυμα και θέλω να την αντικαταστήσω με μια καινούργια γιατί δεν είναι αρκετά ευρύχωρη! Τα πράγματα των μωρών που τοποθετώ μέσα της είναι πολύ στριμωγμένα κάτι που με εκνευρίζει ώρες-ώρες.
Βασικά, δεν υπολόγισα καλά τις διατάσεις και η τσαντούλα έγινε πιο μικρή απ'ότι θα την ήθελα. Εγώ φταίω όμως, δημιουργώ δυσκολίες στον εαυτό μου και φτιάχνω μόνη μου πατρόν χωρίς να έχω κάποια εμπειρία πάνω στο θέμα. Δεν πειράζει όμως, υποσχέθηκα στον εαυτό μια καινούργια, μεγαλύτερη και πρακτικότερη. Η υπόσχεση παρέμενε απραγματοποίητη μέχρι χτες που επιτέλους ήρθε η σειρά της. Θα σας την δείξω μόλις ολοκληρωθεί!

Τα βασικά υφάσματα της τσάντας καφέ και τυρκουάζ, στην επιλογή των οποίων δεν δυσκολεύτηκα καθόλου, απλά προέκυψαν ως τα πιο ταιριαστά για το καρότσι. Μου αρέσει όταν μου δίνεται η ευκαιρία να ταιριάξω την δημιουργία μου με κάτι άλλο, με διευκολύνει αφάνταστα! Σε διαφορετική περίπτωση είμαι ικανή να κάθομαι με τις ώρες ακουμπώντας το ένα ύφασμα δίπλα στο άλλο στην προσπάθεια μου να βρω το πιο ταιριαστό. Και πιστέψτε με, δεν είναι εύκολο! Δυστυχώς ή ευτυχώς έχω κάνει μια αξιόλογη συλλογή που πιάνει πολύ χώρο της ντουλάπας και αν συνεχίσω με αυτούς τους ρυθμούς τις αγορές μου, με βλέπω να εξαφανίζω τα ρούχα από την ντουλάπα για να κάνω χώρο στα υφάσματα! Τι να κάνω? Είναι μια από τις αδυναμίες μου!

Τριγυρνώντας σε μαγικές γειτονιές!

Οι περισσότεροι από εσάς γνωρίζετε πως συνήθως δεν κάνω αναρτήσεις για κάτι που δεν αφορά κάποια από τις δημιουργίες μου... μα αυτή τη φορά δεν κρατιέμαι! 

Είμαι σίγουρη πως θα πήρατε είδηση το πρώτο συνέδριο των Ψηφιακών Γειτονιών που έγινε το περασμένο Σάββατο. Έγιναν αμέτρητες αναρτήσεις από φίλους bloggers που βρέθηκαν εκεί και θέλησαν να μοιραστούν τις εμπειρίες τους! Δεν θα σας κουράσω πολύ, δεν έχω και ταλέντο στο γράψιμο εδώ που τα λέμε, απλά θέλησα να αναφέρω δυο λόγια για την εξαιρετική διοργάνωση που ήταν πέρα από κάθε προσδοκία. Η ομάδα του "Μικροί Μεγάλοι" δούλεψε σκληρά και κατάφερε να μας εντυπωσιάσει όλους!

Ήμουν και εγώ εκεί! Και όντως έζησα φανταστικές στιγμές όπως σωστά περιγράφουν όλοι όσοι βρέθηκαν εκεί! Όλα ήταν συγκλονιστικά!!! Μαγικά!! Ένιωσα ιδιαίτερα χαρούμενη καθ'όλη την διάρκεια του συνεδρίου, ακόμα και σήμερα, μέρες μετά! Ήταν μια μέρα γεμάτη έμπνευση και δύσκολα θα την ξεχάσω!

Το αποτέλεσμα της εκδήλωσης είναι ότι ανακάλυψα έναν καινούργιο κόσμο που αγνοούσα την ύπαρξη του μέχρι τώρα. Συνειδητοποίησα ότι υπάρχουν αμέτρητα blogs που αφορούν τους γονείς, δεν φαντάστηκα ποτέ πόσο μεγάλη είναι αυτή η οικογένεια. Ως χειροτέχνης, τα περισσότερα σπιτάκια που επισκέπτομαι αφορούν τις χειροποίητες δημιουργίες, έτσι, ένιωσα μεγάλη έκπληξη όταν βρέθηκα στο συνέδριο και άκουσα τις ομιλίες από ταλαντούχους γονείς άγνωστους μέχρι τώρα για μένα. Όλες οι ομιλίες ήταν αξιόλογες και με γέμισαν με σκέψεις και όνειρα!

Η αλήθεια είναι ότι ο κύριος λόγος που αποφάσισα να παρευρεθώ στο συνέδριο ήταν για να στηρίξω τις ομιλήτριες φίλες μου: την Κατερίνα, την Σοφία, την Ασπασία και την Γεωργία. Τα κορίτσια, φυσικά και ήταν απίθανα! Μας χάρισαν στιγμές γεμάτες ευχάριστα συναισθήματα και έντονες συγκινήσεις! Τις απόλαυσα και καμάρωσα για αυτές!
Επίσης ήταν ευκαιρία να συναντηθώ με τα κορίτσια από το γλυκό παρεάκι των Β15:  Ασπασία, Βέρα, Γεωργία, Γιάννα, Δήμητρα, Θεανώ, Κάλη, Κατερίνα, Μαρία, Μαρία, Μαρώ, Μάχη, Σίνα και Σοφία.

Πάνω, από αριστερά: Κατερίνα(+Μελίτα!), Κάλη, Μαρία, Σίνα, Ασπασία, Γεωργία, Βέρα, Μαρώ.
Κάτω, από αριστερά: Μαρία, Δήμητρα και εγώ. 

Μαράκι, σε ευχαριστώ για τη φωτογραφία! Κορίτσια, πραγματικά είμαι πολύ τυχερή που κάνατε αυτή την παρεούλα και είμαι μέλος αυτής! Σας ευχαριστώ για όλα και σας αγαπώ πολύ!!
Παρεμπιπτόντως, σας ενημερώνω πως η φίλη Γεωργία (4 seasons with Geo) είναι υποψήφια για το καλύτερο μπλογκ. Αν θέλετε, ψηφίστε εδώ (θα το βρείτε στην πρώτη στήλη)! Θα το εκτιμούσα πολύ!

Επίσης θα ήθελα να ευχαριστήσω και τον "αφανή ήρωα" της ημέρας, τον άνδρα μου! Ο Βασίλης μου, αλλά και τα τρία αγοράκια μας ήταν και αυτοί στο συνέδριο! Όχι, δεν τα φέραμε για να μάθουν για τις τεχνικές του blogging, απλά λόγω θηλασμού δεν μπορώ να αποχωριστώ τα δίδυμα για πολύ ώρα και έτσι πήγαμε οικογενειακώς! Εξάλλου, οι διοργανωτές είχαν φροντίσει και για τα παιδιά, υπήρχε ειδικά διαμορφωμένος χώρος για αυτά στον οποίο πέρασαν ευχάριστα την ώρα τους με τον μπαμπά. Δυστυχώς, όσο ωραίος και αν ήταν ο χώρος οι πολλές ώρες κούρασαν τα παιδιά και έπρεπε να γυρίσουμε σπίτι. Γύρισα σπίτι γεμάτη από έντονα συναισθήματα και ενθουσιασμό! 

Έζησα μεγάλες στιγμές και εύχομαι να τις ξαναζήσω και του χρόνου!

Ένα προβατάκι, δύο προβατάκια...

Το τριήμερο που μας πέρασε είχε καλό καιρό και τον εκμεταλλευτήκαμε στο έπακρο! Μείναμε ελάχιστα το σπίτι. Όλο βόλτες ήμασταν, μέχρι και μονοήμερη στο εξοχικό κάναμε, την οποία την  ευχαριστηθήκαμε με την ψυχή μας. Αλλάξαμε παραστάσεις, περάσαμε φανταστικά!
Αφού βρισκόμασταν στη φύση, βρήκα την ευκαιρία να ξαναντύσω τα παιδιά με τις αποκριάτικες στολές τους για να τα ξαναβγάλω φωτογραφίες.
Τα προβατάκια μου δεν θα μπορούσαν να έχουν καταλληλότερο φόντο. Μα δεν είναι γλυκούλικα μέσα στο καταπράσινο τοπίο με τις χειροποίητες στολές τους? Παρόλο που ξενύχτισα για να τις φτιάξω, ένιωσα μεγάλη ικανοποίηση όταν τους τις φόρεσα, τους ταίριαξαν απόλυτα!
Χρησιμοποίησα συνθετική γούνα για να τις φτιάξω, έγιναν αμάνικες για να μπορέσουν να φορεθούν και με ψύχρα με τα μπουφάν από μέσα. Δυσκολεύτηκα λίγο για φτιάξω τα σκουφάκια, εκτός του ότι δεν είχα κάποιο πατρόν, τα παιδιά κοιμόντουσαν τις ώρες που μπορούσα να ράψω και έτσι τα σκουφάκια μας βγήκαν λίγο μεγάλα.
Ο Βίκτωρας από την άλλη δεν είχε στολή φέτος! Δήλωσε ότι ότι δεν θέλει να ντυθεί, φαίνεται πως χόρτασε με το παραπάνω την περσινή στολή του!

Με τα σκουφάκια φτιαγμένα από τα χεράκια της γιαγιάς τους!!

Δεν θα μπορούσα να μην αναρτήσω και το πιο γλυκό χαμόγελο του κόσμου! :) Τον αγαπώ τόσο πολύ!!!!!

Σετάκι για μαμά και κόρη!

Καιρό τώρα, είχα την ιδέα να φτιάξω ίδια παντοφλάκια για μαμά και κόρη.

Δυστυχώς, στον στενό οικογενειακό κύκλο μας υπάρχουν μόνο αγοράκια... έτσι όταν έλαβα μήνυμα από την γλυκιά μαμά Νατάσα που μου ζητούσε δυο ζευγάρια ίδια παντοφλάκια χάρηκα πολύ και έπιασα αμέσως δουλειά! Στην πορεία προέκυψαν και άλλα αξεσουάρ για τη μικρή κορούλα της, στα ίδια ταιριαστά υφάσματα, βεβαίως-βεβαίως!

 Υγ Ζητώ συγνώμη για τις φωτογραφίες, τραβήχτηκαν "στα τυφλά" με χαλασμένη την οθόνη της μηχανής.

Πιγκουινοτσαντούλα!

Κανονικά, σε αυτήν την ανάρτηση θα έπρεπε να σας δείξω φωτογραφίες με τα μικράκια μου ντυμένα με τις αποκριάτικες στολές τους! Έλα όμως, που δεν τις έχω πλέον... κλαψ, κλαψ...
Τις ήμερες του καρναβαλιού είχα βγάλει φωτογραφίες τα δίδυμα με την φωτογραφική μηχανή, την οποία είχα δανειστεί από την αδελφή μου, τράβηξα τόσες πολλές που γέμισε η μνήμη της και δεν υπήρχε άλλος χώρος για να αποθανατίσουμε το πέταγμα του χαρταετού της Καθαράς Δευτέρας! Μπερδεύτηκα με τις ρυθμίσεις τις καινούργιας για μένα μηχανής και αφού είχα την εντύπωση πως τις είχα μεταφέρει στον υπολογιστή, τις έσβησα ΟΛΕΣ!!! Έτσι απλά...
Το πόσο στεναχωρήθηκα δεν περιγράφεται! Ήταν οι πρώτες απόκριες των μωρών μου, οι πρώτες τους στολές...

Σήμερα, όμως, αφού βρήκα την ευκαιρία, θα σας δείξω το σακίδιο που είχα φτιάξει στον Βίκτωρα για να πηγαίνει στον παιδικό σταθμό. Όχι, δεν πηγαίνει πλέον! Τον σταματήσαμε μετά από δυο μήνες και έτσι μας έμεινε η τσαντούλα για τις βόλτες μας!
Το σχέδιο είναι σαν της κουκουβάγιας, με μικρές αλλαγές ώστε να μοιάζει με πιγκουίνο, που μου ζήτησε ο γιος μου! Ήθελε και μια μικρή αλλαγή στα μάτια για μοιάζει περισσότερο, μα το κατάλαβα εκ των υστέρων και ήταν ήδη αργά για αλλαγές.