Κανονικά, σε αυτήν την ανάρτηση θα έπρεπε να σας δείξω φωτογραφίες με τα μικράκια μου ντυμένα με τις αποκριάτικες στολές τους! Έλα όμως, που δεν τις έχω πλέον... κλαψ, κλαψ...
Τις ήμερες του καρναβαλιού είχα βγάλει φωτογραφίες τα δίδυμα με την φωτογραφική μηχανή, την οποία είχα δανειστεί από την αδελφή μου, τράβηξα τόσες πολλές που γέμισε η μνήμη της και δεν υπήρχε άλλος χώρος για να αποθανατίσουμε το πέταγμα του χαρταετού της Καθαράς Δευτέρας! Μπερδεύτηκα με τις ρυθμίσεις τις καινούργιας για μένα μηχανής και αφού είχα την εντύπωση πως τις είχα μεταφέρει στον υπολογιστή, τις έσβησα ΟΛΕΣ!!! Έτσι απλά...
Το πόσο στεναχωρήθηκα δεν περιγράφεται! Ήταν οι πρώτες απόκριες των μωρών μου, οι πρώτες τους στολές...
Σήμερα, όμως, αφού βρήκα την ευκαιρία, θα σας δείξω το σακίδιο που είχα φτιάξει στον Βίκτωρα για να πηγαίνει στον παιδικό σταθμό. Όχι, δεν πηγαίνει πλέον! Τον σταματήσαμε μετά από δυο μήνες και έτσι μας έμεινε η τσαντούλα για τις βόλτες μας!
Το σχέδιο είναι σαν της κουκουβάγιας, με μικρές αλλαγές ώστε να μοιάζει με πιγκουίνο, που μου ζήτησε ο γιος μου! Ήθελε και μια μικρή αλλαγή στα μάτια για μοιάζει περισσότερο, μα το κατάλαβα εκ των υστέρων και ήταν ήδη αργά για αλλαγές.
Τις ήμερες του καρναβαλιού είχα βγάλει φωτογραφίες τα δίδυμα με την φωτογραφική μηχανή, την οποία είχα δανειστεί από την αδελφή μου, τράβηξα τόσες πολλές που γέμισε η μνήμη της και δεν υπήρχε άλλος χώρος για να αποθανατίσουμε το πέταγμα του χαρταετού της Καθαράς Δευτέρας! Μπερδεύτηκα με τις ρυθμίσεις τις καινούργιας για μένα μηχανής και αφού είχα την εντύπωση πως τις είχα μεταφέρει στον υπολογιστή, τις έσβησα ΟΛΕΣ!!! Έτσι απλά...
Το πόσο στεναχωρήθηκα δεν περιγράφεται! Ήταν οι πρώτες απόκριες των μωρών μου, οι πρώτες τους στολές...
Σήμερα, όμως, αφού βρήκα την ευκαιρία, θα σας δείξω το σακίδιο που είχα φτιάξει στον Βίκτωρα για να πηγαίνει στον παιδικό σταθμό. Όχι, δεν πηγαίνει πλέον! Τον σταματήσαμε μετά από δυο μήνες και έτσι μας έμεινε η τσαντούλα για τις βόλτες μας!
Το σχέδιο είναι σαν της κουκουβάγιας, με μικρές αλλαγές ώστε να μοιάζει με πιγκουίνο, που μου ζήτησε ο γιος μου! Ήθελε και μια μικρή αλλαγή στα μάτια για μοιάζει περισσότερο, μα το κατάλαβα εκ των υστέρων και ήταν ήδη αργά για αλλαγές.






























